Zullen we met liefde samen het leven bedrijven?

Heftige tijden

Het is nu februari 2021. De laatste maanden waren voor mij heel bewogen, heel intens. Net als velen onder jullie heb ik een gedwongen reis naar binnen moeten maken. Door de aanblik van de maatschappij die me steeds bevreemdender en ontmenselijkter voorkwam,  heeft mijn hart meermaals in duizend stukken op de grond gelegen en hebben er vele tranen van onmacht, onbegrip en wanhoop gevloeid. Ik heb als vroedvrouw en verpleegkundige het privilege gehad om aanwezig te mogen zijn en steun te mogen bieden bij het begin van het leven en bij het einde ervan. Nooit echter op deze voor mij bizarre en tegennatuurlijke manier.  De toenemende polariteit in de gemeenschap en de verdeling van mensen in groepen doen mij veel pijn.

Psychologische veiligheid

Zoals de bekende psycho-analyticus Carl Jung al zei: ‘de meest gevaarlijke psychologische fout is de projectie van de schaduw op anderen’. En de schaduw heeft al gerust op heel velen, steeds met de nodige blaming en framing tot gevolg.

Psychologische veiligheid is zeer belangrijk in een ploeg van 11 miljoen. Het blijkt de grootste succesfactor te zijn in teams. Als teamleden zich veilig voelen om hun mening te geven en zichzelf te zijn, hun noden te uiten en zich kwetsbaar te durven opstellen dan pas ontstaat er dynamiek en verbondenheid, en de wil om elkaar te dragen en te respecteren. Vele knappe koppen hebben psychologische veiligheid geïdentificeerd als sleutel tot effectieve samenwerking. In een sfeer van psychologische onveiligheid is er angst om fouten toe te geven, men gaat dan schuld afschuiven en anderen beschuldigen, mensen durven geen afwijkende meningen meer verkondigen of vernieuwende ideeën te brengen. In een psychologisch veilige samenleving leert men van fouten, en dit leidt tot betere en innovatievere beslissingen. Als we een nieuw normaal willen creëren, een nieuwe wereld, dan zeg ik daar volmondig JA tegen als we die wereld laten geboren worden uit het verlangen naar liefde in het hart van de mensen.

Gevormd door je levensweg

Gemakkelijk is dit niet, want we zijn allemaal eigenaar van specifieke meningen, maar niet van een absolute waarheid. We hebben allemaal ons pad gelopen. Ondergesneeuwde wegen, paden bezaaid met brokstukken uit zware verledens, zonnige straten met fluitende vogels, kronkelige en steile  bergpaadjes, brede lanen waarop men ongehinderd kan cruisen, stoffige landwegen, saaie routes, hindernissenpistes, idyllische romantische wegen of donkere modderige veldwegen waar je je doorheen moet ploeteren. Het pad dat we gelopen hebben vormt ons. Zo reageren we elk vanuit ons eigen referentiekader, vanuit onze eigen levenservaringen. We kunnen de wereld maar begrijpen in zoverre we onszelf en onze eigen angsten en weerstanden leren begrijpen en erkennen. Om een ander mens diepgaand te kunnen begrijpen moet je gezwommen hebben in dezelfde wateren die hen bijna verdronken hebben.

Je kan niet alle wondes en littekens zien van waaruit mensen denken wat ze denken, geloven wat ze geloven, zeggen wat ze zeggen en doen wat ze doen. Angst wordt nu meer dan ooit enorm aangeraakt en getriggerd bij velen. Wondes worden weer open gereten en helen heel traag en moeilijk omdat ze elke dag opnieuw beroerd worden. En van daaruit worden wantrouwen, verwarring, verdriet, woede en frustratie geboren. Deze emoties zijn voor veel mensen te zwaar om alleen te dragen en bij gebrek aan echt menselijk contact om deze gevoelens te kanaliseren worden ze ongefilterd de multimediale ether ingestuurd met toenemende verharding en bitterheid tot gevolg.

Vertrouwen met een open mind

Ik zou zomaar wensen dat we elkaar terug gingen vertrouwen. Vertrouwen is een toestand van openheid en geloof. Durven om ook eens een andere visie toe te laten en die te onderzoeken met een open geest. Vertrouwen hebben is als jezelf toevertrouwen aan het water. Je houdt je ook niet krampachtig vast aan het water wanneer je zwemt. Want als je dat wel doet, word je stijf en verkrampt en ga je kopje onder. Ontspan je, leer jezelf de attitude van vertrouwen aan, laat los, sta open om liefde te ontvangen en genees zo jezelf.

Ik heb het zo gemist en mis het elke dag nog meer, dat mijn glimlach je tederheid mocht geven, dat mijn handen je zachtheid mochten geven, dat mijn omhelzing je mocht zeggen dat je belangrijk bent voor mij en mijn kus een uiting mocht zijn van mijn dankbaarheid voor jouw aanwezigheid.

Liefde is ons levensdoel

Mettertijd zijn vele dingen ooit gebroken geweest, maar alles kan hersteld worden. Niet met geweld, maar met intentie en onze samenwerkende collectieve positieve gedachten. Dus GA en verspreid jouw licht! We worden geboren enkel met liefde en zonder angst. Liefde is de essentiële realiteit en ons doel en onze bestemming hier op aarde. Je hiervan bewust zijn en liefde te ervaren in jezelf en van en door anderen is de betekenis en de zin van het leven. Liefde is een groot vuur, het knettert, het sprankelt, maakt kwetsbaar, verlicht, zuivert en verwarmt. Liefde tilt je op en geeft je kracht. Heb intens en onvoorwaardelijk lief. De gebroken wereld wacht op jou in duisternis.

Niet wetend wanneer het licht eindelijk door de wolken breekt, en de zonsopgang komt, doe ik ondertussen elke deur open die mij naar de liefde leidt.

Heel veel liefs,

Met diep respect voor ieders overtuiging geschreven,

Love you all,

Sofie

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.